Om te weten

Veranderingen rond het laatste afscheid

Onlangs regelde ik de uitvaart van iemand die een fervent motorrijder was. Zijn vrouw benoemde dit ook. Op een gegeven moment zag ik in gedachten de motor met zijspan voor me, waar een kist op vervoerd kan worden. Ik vertelde van die motor. Mevrouw en andere familieleden zeiden direct dat dit zeer passend voor de overledene zou zijn.

Het gebeurt regelmatig dat een familie kiest voor iets wat bij de overledene past. Steeds meer mensen weten dat eigen inbreng en persoonlijk vormgeving van de uitvaart mogelijk is.
Maar hoe raak je bekend met de mogelijkheden die er zijn?

Niet dat alles anders moet dan vroeger. Het is ook prettig te weten wat de gewoontes zijn, hoe de gebruiken zijn. Vanuit die basis kun je juist je eigen stempel drukken. Die eigen stempel hoeft geen groots gebaar te zijn, maar kan ook in de kleine dingen zitten. Belangrijk is te horen wat er mogelijk is, zodat u echt kunt kiezen.

Het vormgeven van de afscheids bijeenkomst

De afscheids bijeenkomst (1)

“Vroeger ging vader altijd naar de kerk. De laatste jaren niet meer. Toch denk ik dat het wel bij hem past zijn leven af te sluiten met een mis.”

Als het gaat om de uitvaart is het steeds vaker de vraag voor de nabestaanden of een kerkdienst gepast is. Veel mensen gaan niet meer naar de kerk. Dat hoeft echter nog niet te betekenen dat zij niet gelovig meer zijn, of dat ze geen kerkelijke uitvaart willen. Als deze keus gemaakt is, kan verder invulling worden gegeven aan de uitvaart.

Kerkdienst

Het was de zorg van de kerk dat de ziel terecht zou komen in het hiernamaals.  Voor de ziel werd gebeden en daar waren alle rituelen op gericht. Tegenwoordig is er meer ruimte gekomen voor het verdriet van hen die achterblijven. Steeds vaker zien we dat de nabestaanden een aandeel hebben in de dienst. Vaak spreekt een familielid het In Memoriam over het leven van de overledene uit of leest Bijbelteksten voor. Ook is een muzikale bijdrage mogelijk zoals bijvoorbeeld het zingen van een toepasselijk lied met pianobegeleiding. Het ontsteken van de kaarsen rond de kist door (klein)kinderen is ook een manier om aan de kerkdienst bij te dragen.

Zonder kerk

In de jaren zeventig duurde een niet-kerkelijke uitvaart hooguit 15 minuten. Sprekers waren ongebruikelijk behalve bij uitvaarten in notabele kringen. Het enige houvast werd al snel gevormd door de nieuwe traditie om drie stukken muziek ten gehore te brengen met tot slot een bedankje door de uitvaartondernemer.

De laatste jaren is ook deze traditie onderhevig aan sterke veranderingen.  Eén of meerdere sprekers brengen het leven van de overledene in herinnering.  Dit kan samengaan met het presenteren van foto’s middels een beamer. Als betrokkenen het moeilijk vinden zelf te spreken, kan iemand van buiten erbij betrokken worden om dit te doen. Deze belicht na  een uitgebreid gesprek met de familie het leven van de overledene.

Daarnaast is er een heel aantal rituelen ontstaan die kunnen helpen bij het afscheid.

De volgende keer zal ik een aantal voorbeelden daarvan beschrijven.
             


De afscheids bijeenkomst (2)

Een uitvaart zonder kerkdienst is niet voor iedereen gemakkeijk in te vullen. Hoe kan de afscheidsbijeenkomst eruit zien? Wie spreekt? Welke muziek?

Er zijn diverse rituelen die kunnen helpen het afscheid  een persoonlijk afscheid te laten zijn.

Bloemen voor oma

Bij dit ritueel verzamelen de kinderen en/of de kleinkinderen zich om de kist, spreken één voor één een regel uit van het vers en leggen een bloem op de kist:

een bloem voor je lieve ogen
een bloem voor je zachte lach
een bloem voor de gegeven koekjes
ook een bloem voor elke dag
dat je kwam met je verhalen
elke dag dat ik je zag
.


Lichtceremonie

Dit ritueel biedt de mogelijkheid dat meerderen (bijvoorbeeld kinderen en kleinkinderen) een kort tekstje van een paar regels zeggen. Zij vertellen iets over wat degene die overleden is voor hen betekend heeft of wat zij van hem/haar geleerd hebben. De zevenarmige kandelaar kan hiervoor gebruikt worden, maar waxinelichtjes zij ook mogelijk. Steeds komt er iemand naar voren steekt een kaars aan en zegt zijn/haar bijdrage. Of de betrokkenen staan bij  elkaar en stappen even uit de groep voor hun bijdrage.

Eigen vorm

Onze manier van werken leidt tot heel verschillende afscheidsbijeenkomsten. Ter illustratie zal ik een aantal voorbeelden uit de praktijk noemen:

  -  bij een gepensioneerd man werd in één oogopslag duidelijk wat zijn hobby was: tuinieren. Zijn kinderen hadden geregeld dat het rond zijn kist vol stond met kleurrijke planten. Heel herkenbaar voor alle nabestaanden.

  - voor de afscheidsbijeenkomst van zijn moeder had een man een fotoserie gemaakt. Hierdoor ontstond een beeld van haar hele leven. De zoon vertelde zelf het levensverhaal erbij.

  - zo’n twintig mensen namen afscheid van hun moeder en oma. Zij zaten rond de kist en haalden samen herinneringen aan haar op. Een groot gevoel van verbondenheid gaf dit aan alle aanwezige familieleden.

Deze paar voorbeelden geven aan dat je vaak niet ver hoeft te zoeken om een persoonlijke invulling te geven aan een uitvaart.  
             

De afscheids bijeenkomst (3)

“Er mogen drie stukken muziek gedraaid worden, nietwaar?” Uit de vragen die sommige mensen stellen, blijkt dat men gewend is aan een standaard invulling van een uitvaart. Ons antwoord is steevast: “Dat mag u zelf beslissen.” Bij een crematie bijvoorbeeld bespreken wij samen met de familie of het voldoende is als de aula een half uur tot hun beschikking staat of dat ze liever een uur willen. Belangrijk uitgangspunt is dat er voldoende tijd en ruimte is om de afscheidsbijeenkomst een eigen invulling te geven.

Aanknopingspunten

Voor een overledene kan muziek zeer belangrijk zijn geweest. Hij of zij was bijvoorbeeld lid van een koor. Dan zou het koor een lied kunnen zingen. Of misschien is er iemand in de familie- of kennissenkring die zelf iets ten gehore kan brengen met zang of muziekinstrumenten. De meeste aula’s hebben een piano/vleugel of orgel. Het zelf een instrument bespelen of zelf zingen kan emotioneel zijn. Het moet bij je passen dit te doen. Het kan uw manier zijn als u spreken te lastig vindt.  U kunt er ook voor kiezen niet zelf te spelen of te zingen, maar het over te laten aan een ‘buitenstaander’. De uitvaartleidster kan u meestal informeren over mogelijkheden. Misschien hebt u zelf uw contacten.

Het kan zijn dat u een specifiek lied of muziekstuk wilt laten horen dat door een bepaalde artiest gezongen of gespeeld wordt. Dan ligt de CD voor de hand. U kunt uit uw eigen collectie kiezen, want daar ligt uw voorkeur zeer waarschijnlijk. Laatst koos een echtgenoot enkele nummers van een cd die zijn overleden echtgenote als laatste had gedraaid, want die lag in de cd-speler. Dan weet je zeker dat je muziek kiest waar de ander van hield.

Tijdens de uitvaart luistert ieder naar muziek en de woorden van familie en vrienden. In een kerkdienst wordt er vaak ook gezongen. Dit zingen zorgt ervoor dat alle aanwezigen actief bijdragen aan de afscheidsbijeenkomst. Vaak geeft het aanwezigen een gevoel van verbondenheid met elkaar en daarmee troost aan de nabestaanden. Misschien zijn er manieren om ook in een niet-kerkelijke afscheidsbijeenkomst vormen te vinden voor dit samen zingen. Een enkele keer hebben we dit in onze praktijk meegemaakt. Er ontstond een mooie sfeer.
             


De afscheidsbijeenkomst (slot)

De afsluiting van de bijeenkomst

“Nee, de kist willen we niet laten dalen, want dat is té emotioneel.”

“Toch zou ik het juist wel graag willen, want dat maakt het echt af voor mijn gevoel.”

De afsluiting van een begrafenis kan op verschillende manieren vorm krijgen. Een essentiële vraag daarbij is of de familie de kist wel of niet wil laten dalen.

Wij zien dat mensen bij een begrafenis er vaker voor kiezen om de kist te laten dalen. Dat hoort er voor velen onlosmakelijk bij. Maar als er kinderen bij betrokken zijn, bestaat de neiging om hen niet te confronteren met het verdwijnen van de kist in de aarde. Onze ervaring leert echter dat kinderen willen weten waar ze aan toe zijn, wat er met de kist gebeurt. Voor hun gevoel is het eerder vreemd om de kist zo boven het graf achter te laten. Kinderen zijn nieuwsgierig en staan zo dicht mogelijk bij het graf. Zij buigen zich voorover om erin te kijken: “Oh, wat is dat diep” of “Mag ik ook zand gooien?” . Voor kinderen hoort het er echt bij.

Het dalen van de kist

Vaak kan voor het dalen van de kist gekozen worden tussen het laten dalen met een mechanische lift of met touwen; dit laatste kunnen professionele dragers zijn of eigen familieleden/vrienden. Het dragen van de kist naar het graf door nabestaanden en het zelf laten zakken kan een mooi ritueel zijn. Als laatste groet kan, bij iemand die van bloemen en van kleur hield, iedereen een handje bloemblaadjes op de kist strooien.  Een andere mogelijkheid is zand. De laatste groet kan heel persoonlijk worden gemaakt door in plaats van zand aarde uit de eigen tuin van de overledene op de kist te strooien.

Crematie

Bij een crematie kiest men er vaker voor de kist te laten staan in de aula. Dit biedt de genodigden de mogelijkheid om langs de kist te lopen en de overledene een laatste groet te brengen. Als daarna de familie als laatste nog in de aula is, kunnen zij afscheid nemen op hun eigen manier. Bijvoorbeeld door met elkaar in een kring om de kist te gaan staan. Daarbij kunnen zij elkaar een hand geven, speciale muziek laten spelen of de kist laten dalen.

Dit laatste kan in onze omgeving niet in Crematorium Haarlem. Daar is echter wel de mogelijkheid om de overledene te begeleiden naar de ruimte waar de oven is en als men wil, erbij te zijn als de kist in de oven wordt geschoven.

Als eerste of als laatste

“Kunnen we als laatste weggaan bij het graf?” . Ja, dat kan. De familie neemt in kleine kring als laatste afscheid, een laatste blik op de kist met bloemblaadjes of zand.  Ook in het crematorium kan de familie als laatste afscheid nemen. Daarna komt de familie ook als laatste binnen in de ruimte voor de condoleance. Ook dat kan. Er ontstaat dan meestal een wat informelere sfeer. De genodigden hebben al een kopje koffie of een glas in de hand en praten met elkaar. En iedereen kan op een eigen gekozen moment de familie condoleren.

Steeds is het weer belangrijk te bedenken dat
het uw afscheid is.

Marry Brokking
Brokking & Bokslag Uitvaartbegeleiding
Telefoon: 023 5310238